Karolina Joachima Hiszpańska

Wstęp

Karolina Joachima Teresa Hiszpańska, znana również jako Carlota Joaquina de Bourbon e Bourbon, urodziła się 25 kwietnia lub 25 maja 1775 roku w Aranjuez. Była infantką Hiszpanii oraz królową Portugalii, Algarve i Brazylii. Jej życie i działalność polityczna miały znaczący wpływ na historię obu krajów, a jej ambicje oraz dążenia do władzy przyczyniły się do wielu ważnych wydarzeń w XVIII i XIX wieku. W niniejszym artykule przyjrzymy się bliżej życiorysowi Karoliny Joachimy, jej roli w historii oraz rodzinie.

Życie osobiste i małżeństwo

Karolina Joachima była najstarszą córką króla Hiszpanii, Karola IV Burbona, oraz jego żony, Marii Luizy Parmeńskiej. W dniu 8 maja 1785 roku poślubiła Jana VI, przyszłego króla Portugalii. Małżeństwo to zostało skonsumowane dopiero 9 stycznia 1790 roku w Lizbonie. W wyniku tego związku Karolina Joachima stała się księżną Brazylii, a jej mąż został mianowany pierwszym w kolejce do tronu po śmierci starszego brata, który zmarł w 1788 roku.

W okresie swojego życia Karolina Joachima dała się poznać jako osoba ambitna i często okrutna. Jej ambicje polityczne były szczególnie widoczne podczas napiętej sytuacji politycznej w Hiszpanii i Portugalii, gdzie dominowały wpływy Napoleona i rewolucji francuskiej.

Ambicje polityczne i dążenia do władzy

Karolina Joachima miała silne ambicje dotyczące przejęcia władzy w hiszpańskiej części Ameryki Łacińskiej. W obliczu kryzysu politycznego w Hiszpanii, gdzie królowie byli przetrzymywani przez Napoleona, sama siebie uważała za dziedziczkę przetrzymywanej rodziny królewskiej. Miała zamiar wysłać armie do Buenos Aires i północnej Argentyny, pragnąc być nazywaną „królową La Platy”. Jednak portugalsko-brazylijskie siły zdołały jedynie zaanektować wschodni brzeg rzeki – prowincję Cisplatinę, która stała się później Urugwajem.

W miarę postępujących zmian politycznych Karolina Joachima stawała się coraz bardziej zaangażowana w sprawy państwowe. W 1807 roku Portugalia pogrążyła się w absolutyzmie, a wojska Napoleona przyniosły ze sobą rewolucyjne zmiany. W 1820 roku wybuchła rewolucja liberalna, a Kortezy uchwaliły pierwszą konstytucję w historii Portugalii.

Zamach na władzę i zasługi rodzinne

W obliczu zmieniającej się rzeczywistości politycznej Karolina Joachima sprzymierzyła się ze swoim młodszym synem Miguelem, który podzielał jej konserwatywne poglądy. W 1824 roku oboje przejęli władzę, uwięzili Jana VI w pałacu i próbowali zmusić go do abdykacji na rzecz Miguela. Sytuacja ta doprowadziła do konfliktu z brytyjskim rządem, który stanął po stronie Jana VI. Ostatecznie król odzyskał władzę dzięki wsparciu Wielkiej Brytanii, zmuszając żonę oraz syna do opuszczenia kraju.

Karolina Joachima pozostawiła po sobie skomplikowaną spuściznę polityczną. Mimo że jej ambicje nie zostały zrealizowane, jej działania miały długotrwały wpływ na sytuację polityczną zarówno w Portugalii, jak i Hiszpanii. Po śmierci męża Jan VI nominował na przyszłą regentkę czwartą córkę pary – infantkę Izabelę Marię, co było niecodziennym posunięciem, gdyż funkcja regentki była tradycyjnie zarezerwowana dla królowej-wdowy.

Potomstwo

Karolina Joachima i Jan VI mieli liczne potomstwo. Ich dzieci odegrały różnorodne role w historii Europy:

• Maria Teresa, księżniczka Beira (1793-1874), poślubiła Piotra Karola Hiszpańskiego oraz infanta Don Carlosa, hrabiego Molina – pretendenta do tronu Hiszpanii.
• Antoni (Francisco Antonio) (1795-1801), czwarty książę Beira.
• Maria Izabela (1797-1818), poślubiła Ferdynanda VII Hiszpańskiego (swojego wuja).
• Piotr IV (1798-1834), książę Beira oraz książę Brazylii i Braganza.
• Maria Franciszka (1800-1834), poślubiła infanta Don Carlosa.
• Izabela Maria da Conceição (1801-1876), regentka portugalska w 1826 roku.
• Michał I (1802-1866).
• Maria da Assunção (1805-1834).
• Anna de Jesus Maria (1806-1857), która poślubiła Józefa Barreto, księcia Loulé.

Zakończenie

Karolina Joachima Teresa Hiszpańska to postać o skomplikowanej biografii, która wpisała się na trwałe w historię zarówno Hiszpanii, jak i Portugalii. Jej ambicje polityczne oraz dążenie do zdobycia władzy były odzwierciedleniem burzliwej epoki, w której żyła. Choć nie udało jej się osiągnąć wszystkich celów, które sobie postawiła, jej działania miały długotrwałe skutki dla przyszłych pokoleń. Z perspektywy czasu można ocenić jej życie jako przykład walki o władzę oraz zaangażowania w sprawy polityczne, które kształtowały losy dwóch krajów przez wiele lat.

Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).