Władysława Insarew-Roszczyn

Wprowadzenie

Władysława Maria Insarew-Roszczyn, urodzona 21 grudnia 1923 roku w Krakowie, to postać wybitna w polskim środowisku akademickim oraz w dziedzinie nauczania języka francuskiego. Jako romanistka, nauczycielka i wykładowca, Insarew-Roszczyn poświęciła swoje życie edukacji oraz promowaniu języków obcych w Polsce. Jej działalność miała znaczący wpływ na rozwój metodyki nauczania języka francuskiego, a także na kształcenie przyszłych nauczycieli. W artykule tym przyjrzymy się jej życiorysowi, osiągnięciom oraz odznaczeniom, które zdobyła podczas swojej kariery.

Wczesne lata i edukacja

Władysława Insarew-Roszczyn urodziła się w rodzinie Gowinów, jako córka Heleny i Franciszka. Jej edukacja rozpoczęła się w szkole powszechnej oraz w gimnazjum prowadzonym przez Urszulanki. Przerwana przez wybuch II wojny światowej, kontynuowała naukę w Zawodowej Szkole Przemysłowej oraz Szkole Handlowej w Krakowie. W trudnych warunkach okupacji niemieckiej uczestniczyła w tajnym nauczaniu, co pozwoliło jej na ukończenie dwóch klas liceum i zdanie matury w czerwcu 1943 roku.

Po wojnie Władysława zdecydowała się na studia filologiczne. Uczęszczała na tajne komplety z filologii romańskiej, a po wojnie kontynuowała naukę na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie studiowała do czerwca 1946 roku. Jej pasja do języków obcych oraz determinacja do nauki były widoczne od najmłodszych lat, co miało ogromny wpływ na jej przyszłą karierę.

Kariera zawodowa

Po ukończeniu studiów Władysława Insarew-Roszczyn podjęła pierwszą pracę nauczycielki w XVII Liceum dla Pracujących w Łodzi. Niestety, sytuacja polityczna zmusiła ją do zmiany zawodu i zatrudnienia w Biurze Importowo-Eksportowym Przemysłu Papierniczego. Jednakże jej miłość do nauczania nie wygasła; już w 1957 roku powróciła do zawodu nauczyciela, zaczynając pracę w szkole podstawowej nr 157 w Łodzi.

W latach 1959–1965 Władysława uczyła języka francuskiego w XXII Liceum Ogólnokształcącym, a następnie od 1965 do 1973 roku w XIII Liceum Ogólnokształcącym im. Marii Piotrowiczowej. Jej zaangażowanie w rozwój metodyki nauczania języka francuskiego było szczególnie widoczne podczas licznych stypendiów i staży zagranicznych, które odbywała we Francji. Uczestniczyła m.in. w młodzieżowym ośrodku UNESCO oraz Institut de Touraine, gdzie zdobywała wiedzę z zakresu nowoczesnych metod nauczania.

Metodyka nauczania i osiągnięcia

Władysława Insarew-Roszczyn była pionierką nowoczesnych metod dydaktycznych. W 1963 roku zainteresowała się metodą SGAV (metoda audiowizualna), która zrewolucjonizowała sposób nauczania języków obcych w Polsce. Po uzyskaniu certyfikatu uprawniającego do stosowania tej metody, rozpoczęła wdrażanie jej w XIII Liceum Ogólnokształcącym. Dzięki jej staraniom udało się uruchomić laboratorium językowe przy wsparciu Ambasady Francji oraz zorganizować pokazy nauki języka dla innych nauczycieli.

W latach 1959–1970 prowadziła również wakacyjne kursy dla nauczycieli języka francuskiego, co pozwoliło jej dzielić się swoją wiedzą i doświadczeniem z innymi pedagogami. Jej praca nie ograniczała się tylko do dydaktyki; była również aktywna w środowisku akademickim jako członkini redakcji czasopisma „Języki Obce w Szkole” oraz twórczyni Nauczycielskiego Kolegium Języka Francuskiego Uniwersytetu Łódzkiego.

Działalność akademicka i doktorat

W wyniku swojej ciężkiej pracy i zaangażowania Władysława Insarew-Roszczyn obroniła pracę doktorską na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Tematem jej pracy było „Zastosowanie Metody audio-wizualnej «Voix et images de France» w szkole średniej ogólnokształcącej”. Uzyskując tytuł doktora nauk humanistycznych z zakresu językoznawstwa stosowanego, stała się jednym z czołowych ekspertów w dziedzinie metodyki nauczania języka francuskiego.

Po reaktywacji Katedry Filologii Romańskiej na Uniwersytecie Łódzkim w 1973 roku została starszym wykładowcą, prowadząc zajęcia przygotowujące studentów do zawodu nauczyciela. Jej wkład w rozwój kształcenia nauczycieli był nieoceniony – utworzyła Łódzki Ośrodek Polskiego Komitetu Współpracy z Alliance Française, gdzie była pierwszym kierownikiem.

Odznaczenia i uznanie

Za swoje osiągnięcia Władysława Insarew-Roszczyn została wyróżniona wieloma odznaczeniami i nagrodami. Wśród nich znalazły się Srebrny Krzyż Zasługi, Złoty Krzyż Zasługi oraz Medal Komisji Edukacji Narodowej. Również otrzymała Order Palm Akademickich oraz szereg lokalnych odznaczeń za zasługi dla miasta Łodzi.

Jej praca miała ogromne znaczenie dla rozwoju polskiej myśli glottodydaktycznej; otrzymała Medal Polskiego Towarzystwa Neofilologicznego im. Prof. Ludwika Zabrockiego za szczególny wkład w tę dziedzinę. Władysława pozostawiła po sobie nie tylko ślad jako nauczycielka i wykładowca, ale również jako osoba inspirująca kolejne pokolenia nauczycieli.

Zakończenie

Władysława Maria Insarew-Roszczyn to postać niezwykle

Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).